166 | COSERE 3.1. Καθοδήγηση στην εκπαίδευση Η καθοδήγηση παρέχει την ευκαιρία να βελτιωθούν τα μαθησιακά αποτελέσματα των μαθητών μέσω της μάθησης των εκπαιδευτικών μεταξύ τους. Η καθοδήγηση δίνει τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να προβληματιστούν σχετικά με την πρακτική τους και να αμφισβητήσουν αυτό που κάνουν κατά τη διδασκαλία τους. Ως μέσο συλλογικής επαγγελματικής μάθησης, το mentoring απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό και αποτελεσματική εφαρμογή, ώστε να ενσωματωθεί στην κουλτούρα του σχολείου (A Learning, 2010). Ο Little (1990) κατατάσσει το mentoring στις ισχυρές μορφές υποστήριξης από ομοτίμους, δηλαδή σε εκείνες που έχουν σαφή αντίκτυπο στην πράξη. Το mentoring θεωρείται ένα από τα παλαιότερα μοντέλα συνεργασίας για την υποστήριξη της ανθρώπινης ανάπτυξης. Ορισμός της καθοδήγησης Ο Zachary (2005, σ. 3) ορίζει την καθοδήγηση ως μια αμοιβαία σχέση συνεργασίας και μάθησης μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων που μοιράζονται μια αμοιβαία ευθύνη για την επίτευξη των στόχων του καθοδηγούμενου. Η μάθηση καθίσταται βασική διαδικασία, στόχος και προϊόν της καθοδήγησης. Ομοίως, οι Kochan και Pascarelli (2003) θεωρούν την επιτυχή καθοδήγηση ως μια διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας δύο ή περισσότερα άτομα εκπαιδεύονται (διαμορφώνονται) εθελοντικά σε μια αμοιβαία σεβαστή και στενή σχέση που επικεντρώνεται στην επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Η καθοδήγηση μέσω του mentoring βασίζεται σε μια εθελοντική σχέση εμπιστοσύνης. Εάν το σχολείο έχει υποχρεωτική καθοδήγηση για τους αρχάριους εκπαιδευτικούς, τότε είναι λογικό να γίνεται διάκριση μεταξύ της εισαγωγής των εκπαιδευτικών και της καθοδήγησης. Ωστόσο, οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται συχνά συνώνυμα και θεωρείται ότι, ακόμη και αν η καθοδήγηση είναι επίσημα υποχρεωτική, ο καθοδηγούμενος ενθαρρύνεται να εκφράσει τις μαθησιακές του ανάγκες. Ποιος είναι ο καθοδηγούμενος; Οι ομάδες-στόχοι της καθοδήγησης, ωστόσο, δεν είναι ομοιόμορφα οριοθετημένες. Πολύ συχνά, η καθοδήγηση γίνεται αντιληπτή ως συνώνυμη με τη διαδικασία της εισαγωγής νέων εκπαιδευτικών ή της ανταλλαγής εμπειριών με τους νεότερους (Portner, 2005). Έτσι, ορισμένες δημοσιεύσεις σχετικά με το mentoring αφορούν μόνο την καθοδήγηση των αρχάριων ή των φοιτητών-εκπαιδευτικών, αλλά εμείς βλέπουμε το mentoring ως μια μορφή υποστήριξης από ομοτίμους σε όλες τις ηλικιακές ομάδες εκπαιδευτικών. Ποιος είναι ο μέντορας; Ο μέντορας είναι συνήθως ένας έμπειρος εκπαιδευτικός που παρέχει υποστήριξη και βοήθεια στους εκπαιδευτικούς για να ενισχύσει την επαγγελματική τους ανάπτυξη και επιτυχία στην εργασία τους (Jonson, 2008). Ένας δάσκαλος-μέντορας δεν χρειάζεται να είναι πιο έμπειρος μόνο από την άποψη της “ηλικίας και της διάρκειας της πρακτικής”, αλλά να είναι πιο έμπειρος σε έναν συγκεκριμένο τομέα (π.χ. συγγραφή έργων, εργασία με ΤΠΕ κ.λπ.), πράγμα που σημαίνει ότι στην έννοια της καθοδήγησης από ομοτίμους, ένας νεότερος δάσκαλος μπορεί επίσης να είναι μέντορας για έναν παλαιότερο δάσκαλο. Ως εκ τούτου, ορισμένοι συγγραφείς κάνουν μια σαφέστερη διάκριση μεταξύ της καθοδήγησης και της εισαγωγής των αρχάριων εκπαιδευτικών (Ingersoll & Strong, 2011). Επίσης, ο μέντορας δεν είναι απαραίτητο να είναι καθηγητής του ίδιου γνωστικού αντικειμένου, εξαρτάται περισσότερο από την ικανότητά του να δημιουργήσει μια καλή συνεργασία με τον μαθητευόμενο. Ένα σημαντικό ζήτημα
RkJQdWJsaXNoZXIy NzYwNDE=