22 | COSERE 2.3.7. Edward Deci και Richard Ryan - Θεωρία του αυτοπροσδιορισμού. Η θεωρία του αυτοπροσδιορισμού (SDT) είναι μια μακροσκοπική θεωρία των ανθρώπινων κινήτρων και της προσωπικότητας που αφορά τις έμφυτες τάσεις ανάπτυξης και τις έμφυτες ψυχολογικές ανάγκες των ανθρώπων. Αφορά τα κίνητρα πίσω από τις επιλογές των ανθρώπων, ελλείψει εξωτερικών επιρροών και περισπασμών. Η SDT επικεντρώνεται στο βαθμό στον οποίο η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι αυτο-κίνητη και αυτο-καθοριζόμενη. Η εσωτερική παρακίνηση αναφέρεται στην έναρξη μιας δραστηριότητας επειδή είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα και ικανοποιητική, σε αντίθεση με την άσκηση μιας δραστηριότητας με σκοπό την επίτευξη ενός εξωτερικού στόχου (εξωτερική παρακίνηση). Έχει περιγραφεί μια ταξινόμηση των κινήτρων με βάση το βαθμό στον οποίο εσωτερικεύονται. Η εσωτερίκευση αναφέρεται στην ενεργό προσπάθεια μετατροπής ενός εξωγενή κινήτρου σε προσωπικά αποδεκτές αξίες και συνεπώς στην αφομοίωση κανονισμών συμπεριφοράς που αρχικά ήταν εξωτερικοί. Τρεις βασικές ψυχολογικές ανάγκες παρακινούν τη συμπεριφορά που κινείται από τον ίδιο τον άνθρωπο και προσδιορίζουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την ατομική ψυχολογική υγεία και ευημερία. Οι ανάγκες αυτές λέγεται ότι είναι η καθολική και έμφυτη ανάγκη για αυτονομία, ικανότητα και συγγένεια. Ο όρος εξωγενή κίνητρα αναφέρεται στην εκτέλεση μιας δραστηριότητας με σκοπό την επίτευξη κάποιου διαχωρίσιμου αποτελέσματος και, ως εκ τούτου, έρχεται σε αντίθεση με τα εσωτερικά κίνητρα, τα οποία αναφέρονται στην εκτέλεση μιας δραστηριότητας για την εγγενή ικανοποίηση από την ίδια τη δραστηριότητα. Σε αντίθεση με ορισμένες προοπτικές που θεωρούν τη συμπεριφορά με εξωγενή κίνητρα ως αμετάβλητα μη αυτόνομη, η SDT προτείνει ότι τα εξωγενή κίνητρα μπορούν να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ως προς τη σχετική τους αυτονομία (2000_ RyanDeci_SDT.pdf).
RkJQdWJsaXNoZXIy NzYwNDE=