COSERE | 51 Τι ακριβώς είναι η διεπιστημονική συνεργασία; “Στη διεπιστημονική μάθηση, οι εκπαιδευόμενοι αξιοποιούν δύο ή περισσότερους επιστημονικούς κλάδους προκειμένου να προωθήσουν την κατανόηση ενός θέματος ή προβλήματος που υπερβαίνει το πεδίο εφαρμογής ενός μόνο επιστημονικού κλάδου. Οι εκπαιδευόμενοι ενσωματώνουν και αναπτύσσουν πληροφορίες, έννοιες, μεθοδολογίες και διαδικασίες από δύο ή περισσότερους κλάδους για να αποκτήσουν νέες γνώσεις, κατανόηση και δεξιότητες και να εξηγήσουν ή να επιλύσουν προβλήματα” (Graham et. al, 2023). Κατ’ επέκταση, λοιπόν, πιθανόν να έχετε ήδη υποθέσει ότι η διεπιστημονική συνεργασία είναι απλώς μια κοινή προσπάθεια εκπαιδευτικών επαγγελματιών από δύο ή περισσότερους διαφορετικούς κλάδους στην επαγγελματική τους πρακτική. Ο ακριβής τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται αυτό μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη φύση της κοινής προσπάθειας, ωστόσο, τις περισσότερες φορές ο τελικός στόχος είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει ο Graham παραπάνω: μια βελτιωμένη μαθησιακή εμπειρία με καλύτερα αποτελέσματα για τους μαθητές. Η διεπιστημονική συνεργασία, η οποία απαιτεί κάποιο επίπεδο δημιουργίας νέας γνώσης τόσο από τους εμπλεκόμενους εκπαιδευτικούς όσο και από τους μαθητές τους οποίους θα ενημερώσει η συνεργασία τους, έχει μεγάλη συνέργεια με τον εποικοδομισμό και τη βιωματική μάθηση. Στην περίπτωση του πρώτου, για παράδειγμα, οι εκπαιδευτικοί και οι φοιτητές που ασχολούνται εκτός του παραδοσιακού πεδίου της επιστήμης τους ενσωματώνοντας μια άλλη, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συγκρίνουν και θα αντιπαραβάλλουν αυτή τη νεοαποκτηθείσα γνώση με εκείνη που έχουν ήδη εσωτερικεύσει- κατασκευάζοντας έτσι νέα γνώση. Η εμπειρία, επιπλέον, της συνεχούς αλληλεπίδρασης με μια νέα δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια πειθαρχία είναι μια συνεχής διαδικασία μάθησης και, τελικά, ένα ενεργό πείραμα. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια εγγενώς βιωματική διαδικασία. Η θεωρία, λοιπόν, είναι αποδεδειγμένα σχετική. Ποια είναι όμως τα οφέλη; • Οφέλη της διεπιστημονικής συνεργασίας: Μαθησιακά οφέλη: Κατανόηση του αντίκτυπου στη μάθηση των μαθητών. Μια κοινή παρατήρηση που σχετίζεται με τη διεπιστημονική συνεργασία είναι ότι “οι επιστημονικοί κλάδοι μπορεί... να είναι εσωστρεφείς και να αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν νέα και συναφή προβλήματα του πραγματικού κόσμου, ενώ σημαντικές νέες ιδέες και ανακαλύψεις συμβαίνουν όλο και περισσότερο σε διεπιστημονικούς τομείς” (Graham et. al, 2023). Η εκπαίδευση μπορεί μερικές φορές να υποφέρει από το ζήτημα της απομόνωσης. Το τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων ενός σχολείου μπορεί να μην αισθάνεται καμία απολύτως σχέση, πέρα από την ύπαρξη στο ίδιο ίδρυμα, με το τμήμα Ιστορίας, για παράδειγμα. Μια περίπτωση διεπιστημονικής συνεργασίας μεταξύ εκπαιδευτικών από αυτούς τους δύο, φαινομενικά άσχετους, κλάδους θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινά μαθήματα σχετικά με την εμφάνιση του σύγχρονου οικονομικού συστήματος, καταγράφοντας τους δεσμούς του με ιστορικά μοντέλα όπως ο μερκαντιλισμός (ως ένα πιθανό παράδειγμα). Ένα μάθημα αυτού του είδους θα άνοιγε τα μάτια των συμμετεχόντων μαθητών και από τις δύο ειδικότητες: θα επέτρεπε στους φοιτητές της Οικονομίας να δουν ότι υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα που μπορούν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση και την πληροφόρηση λύσεων για τα σύγχρονα οικονομικά ζητήματα, ενώ οι φοιτητές της Ιστορίας θα μπορούσαν να
RkJQdWJsaXNoZXIy NzYwNDE=